türkiye cumhuriyeti vatandaşları haklarından birhaber şekilde yaşıyor, öğrenmiyor, kullanmıyor. uygulanıp uygulanmaması hayatın kinetiği ile alakalıdır. bu hareket sonuç verir vermez ancak politik bir olayda istediğimiz kadar sivil örgütlenmeye gidelim, işin içine bir siyasi girmedikçe bu sorun düzelmez.

bu yüzden çocuk gibi davranmayı bırakıp gerçek bir sivil oluşum oluşturup, türkiye’ye ”internet bilinci” verilmesi adına çalışmalar yapılmalıdır. eğer bu sorun sadece bizde var sanıyorsanız yanılıyorsunuz. site yasaklama değil, korsan yazılımda dünya cennetlerinden birisi türkiye. kimse buna odaklanmazken sadece internet yasaklarına bu kadar değinmemizde şaşırtıcı. yasaklar türkiye tarihinin bir gerçeğidir. internette dahi olmasına şaşırmamak gerekir. şaşılacak olan bizim her zaman pasif eylemden yana olmamız. aktif eylemleri bir türlü becerememiz.

Türkiye’deki bilgisayar sayısı ve internet kullanıcısı sayısı arasındaki oran 1/4′e ulaştı neredeyse. İnternet cafeler, okullarda, yurtlarda kullanılan ortak bilgisayarlar her dört kullanıcıdan üçünün internete bağlandığı ana mecra.

Hal böyle olunca hosts dosyası falan ne kelime, TTNet DNS’ine ve bu da yetmiyor gibi, trafiği denetleyip içinden kelime ayıklayan programların sınırlandırdığı bir internet “çoğu insanın” kullandığı şey.

Ofislerde kullanılan bilgisayarların da IT birimleri tarafından yapılandırıldığı, şirket politikası “bu ne lan, açın şu interneti” olmadıkça, o bilgisayarların da kısıtlı internete bağlandığı düşünülecek olursa aslında evinde ayarları değiştirebilme potansiyeli olan insanların 1/5′e kadar düştüğü söylenebilir.

Mozilla Firefox gibi güzide bir aracı kullanmak yerine içinden geliyor diye internet explorer kullanan insanların oranlarına bakınca, bu 1/5′lik kitlenin de dns/hosts/proxy/tor falan gibi şeylere erişimi var mı diye düşünürsek…

Uzun lafın kısası, aslında sen ben bizim oğlan bağlanıyoruz yasaklı sitelere, Türkiye açısından çatır çatır kapanıyor gerçekten o siteler…